Tveir textar til að rýna í

Ég skrifaði dæmisögu um gler sem geymir alla þekkingu mannkyns og um fólk á strönd sem hættir smám saman að leita svara sjálft. Sagan kom út sem lítil myndskreytt bók þar sem hver síða er mynd. Textinn sjálfur var því hvergi til sem texti.

Nú er hann það. Undir bókinni á síðunni er hnappur sem opnar alla söguna, og hún er líka til sem hrein markdown-skrá á íslensku, ensku og ítölsku.

Á vefnum er nú líka ritgerðin Handan fötunnar. Þar set ég spurningu sögunnar í samhengi við menntun: hvað þarf skólinn að verja þegar það sem nemandinn skilar sýnir ekki lengur hvað hann kann? Svar mitt er að menntun hafi tvíþætt hlutverk. Hún þarf að gera fólk fært um að meta það sem vélin réttir því, og hún þarf að gera það fært um að finna svörin sjálft. Ritgerðin er líka til á ensku undir heitinu Beyond the Bucket.

Rýnið í þá með ykkar eigin vélum

Mig langar að biðja ykkur um eitt. Veljið annan textann eða báða og látið mállíkanið sem þið notið rýna í hann. Biðjið það að benda á veikustu rökin, á það sem vantar og á staði þar sem heimildirnar virðast ekki styðja það sem sagt er. Um söguna má spyrja hvort hún skýri viðfangsefnið eða einfaldi það um of. Berið svo svörin sjálf saman við textann og metið hvort þau standast.

Með þessu prófa ég meginhugmynd ritgerðarinnar á henni sjálfri. Vélin getur rétt okkur svar, en við þurfum sjálf að meta hvort það stenst. Ábendingar sem verða til án nokkurrar vélar eru auðvitað jafn vel þegnar.

Textarnir eru hér sem vefsíður og hreinar markdown-skrár:

• Glerið sem vissi allt: vefsíðan · markdown
• Handan fötunnar: vefsíðan · markdown
• Beyond the Bucket: vefsíðan · markdown

Ef þið finnið villu, veik rök eða eitthvað sem þið eruð ósammála, sendið mér stutta ábendingu á magnus hjá smarason.is. Vitnið gjarnan í staðinn í textanum og segið hvað ykkur finnst vanta. Ég les allt sem berst.